|
آوای دل |
|
عشق بافتن جامه ای است که تار و پودش رشته هایی از قلب ماست... |
هیچ اگر سایه پذیرد ما همان سایه هیچیم بازم سلام امروز به دنبال حس جدیدی دلم به نا کجا آباد سر زده است،بغض نا مردی در گلویم چنبره زده و اشکهایم در پی مسیر گونه پیدا می شوند.... باز هم دلم شور است....مثل همیشه...درست مثل قدیم... راه رفتن روی ابرها نرم است ،اما سقوط هر لحظه ممکن ،بارها سقوط کردم و بارها دیگران باعث سقوط روح و احساسم شدند. با دستهایم بال می زنم ولی پرواز را بلد نیستم ،هیچوقت بلد نبودم یعنی هیچکس یادم نداد بال بزنم،فقط از سر دلسوزی مرا از زمین بلند کردن . گاهی وقتا هم با محبتهای الکی و حرفای بی خودی باعث شدن بیشتر به زمین بخورم و حتا صدای شکستن بالهای احساسم رو بشنوم،صدای خرد شدن و ریز ریز شدن غرورم...خیلی وقتا با اینکه خودم بلد نیستم باعث شدم خیلی ها بال زدن و پریدن یاد بگیرند. دلم حسابی پار ه پارست از بسکه دادمش به این و اون به خاطر یه قطره محبت ،بارها بخشیدمش، یه دونست ،آخه هر آدمی یه دل که بیشتر نداره ولی بارها عین طفل یتیمی که به خاطر یه ذره محبت خودش رو به دامن هر کسی می اندازه پی محبت اما بی خودی بود اشتباه کردم،هیچکس به فکر دیگری نیست استفاده و لذت باید همراه باشه هیچکس تو را تنها و به خاطر خودت نمی خواهد... یادته اون وقتا با هم می گفتیم باید با هم باشیم تا نهایت زمانه تا باقی وجود تا انتهای عالم فانی که همه می روند عاشقانه بمانیم. می خواستیم از کران تا کران تا بلندای قله های سپید خوشبختی تا اوج آسمان با هان دستهایمان که حکم دو بال نازک را داشت پرواز کنیم ،با هم که بودیم خوشبخت بودیم ولی همیشه می گن جوری زندگی کن که بدبختی صداتو نشنوه. شاید انقدر صدای خنده های ما بلند بود که غول بدبدختی صدامونو شنید . قلبم مثل آتشکده ای متروک سرد و بی روح شده چرا وقت خوشبختی ما هم تمام شد منم مثل تو نفهمیدم. انگاری خواب زده شدیم آدمهای بی احساسی شدیم که برای عشق هیچ اولویتی قائل نیستند .شدیم اسیر ذهن یا بهتر بگم شیفته و فریفته زندگی .عشق ورزیدن شهامت می خواد که همه ندارند. چند سال از خاطره تلخ مشترکمون می گذره شاید بهتر باشه به بدبختی بی هم بودن خاتمه بدیم و دوباره مثل گذشته یک روح بشیم در دو بدن... خیلی وقتا آدما تو زندگیشون کاری می کنن که بعد از انجامش پشیمون می شن... گفتی می خوای بری، به کجا؟؟؟؟ رفتن دل می خواد داری؟؟؟؟گفتی که دیگه اینجا نمیای ولی امیدوارم که بیای.ایندفعه اگه خواستی جواب بدی ایمیلتو واسم بذار یا به ایمیلم جواب بده. به همه سلام برسون... من اونقدرها هم که دیگران در موردم فکر می کنن بی احساس نیستم .بازم میگم یا علی مددی...
+ نوشته شده در دوشنبه 1387/11/07ساعت 4:53 PM توسط آوا |